De sprong die ze lang uitstelde
Anita Mooij is geen freelancer die op een ochtend wakker werd en besloot voor zichzelf te beginnen. De stap naar zelfstandigheid was er een van wikken en wegen, van sollicitatiegesprekken die niet overtuigden, van coachingsgesprekken met vrienden die haar uiteindelijk over de streep trokken. "Anita, dat kan jij," was de boodschap die ze herhaaldelijk hoorde. Anderhalf jaar geleden stopte ze definitief met haar baan in loondienst. Sindsdien werkt ze als freelance marketingspecialist, met een uurtarief tussen de 85 en 95 euro.
Voor die tijd had ze al het een en ander meegemaakt. Afgestudeerd in 2010 in commerciële economie, met internetmarketing als specialisatie, ze was naar eigen zeggen de eerste lichting die dat kon kiezen. Eerder had ze twee jaar gestudeerd aan de universiteit, waar ze leerde programmeren in HTML, CSS en PHP. Die technische achtergrond bleek later de basis van haar werk. "Het is heel erg leuk dat dat nu allemaal tot zijn recht komt."
Breed én diep: waarom loondienst niet paste
De reden dat Anita freelancer werd, heeft alles te maken met hoe ze werkt. Ze is geen specialist die zich graag in één hokje laat duwen. Haar kracht, zegt ze zelf, is het overkoppelende: sparren op meerdere vlakken tegelijk en zo tot een 360-graden aanpak komen. In grote organisaties wordt dat al snel een probleem. "Je moet je snel specialiseren. Dat is niet helemaal wat ik wil."
Kleine organisaties boden ook geen uitkomst. Daar ontbraken vaak de budgetten, of het inzicht in wat goede marketing oplevert. Als freelancer ligt dat anders. Van haar wordt juist verwacht dat ze snel schakelt en breed inzetbaar is. "Als freelancer wordt dat ook van je verwacht, om heel snel die stappen te kunnen zetten."
Haar werkzaamheden zijn even divers als haar achtergrond doet vermoeden: Google Tag Manager, Google Analytics, advertisingcampagnes, SEO, marketing automation en e-mailmarketing. Data is daarbij geen bijzaak. "Hoe ingewikkelder het is, hoe leuker ik het vind."
Eerste klussen naast een vaste baan
De allereerste opdracht als freelancer dateert al van vóór haar vertrek uit loondienst. In 2021 schreef ze zich in bij de Kamer van Koophandel en nam ze af en toe een klus aan naast haar reguliere baan. Haar werkgever moest daar toestemming voor geven, dat ging niet zonder slag of stoot, maar het lukte. Het starttarief lag op 75 euro per uur.
De combinatie bleek al snel onhoudbaar. Haar baan vergde vaste kantoortijden, fulltime aanwezig. Opdrachtgevers wilden ook overdag bereikbaar zijn. "Voor mijn baan was dat gewoon heel lastig." Uiteindelijk werd de keuze gedwongen gemaakt door de praktijk: er was geen tijd meer voor twee werkgevers tegelijk.
Een voormalige groothandel waar ze ooit als bijbaantje werkte, is inmiddels een van haar vaste klanten. "Dat is dan wel weer heel erg leuk geworden."
Burn-out als keerpunt
Wie Anita Mooij ontmoet, ziet een vaardige professional in een sector waar haar expertise gretig aftrek vindt. Dat ze in het verleden in de bijstand zat, in de WW belandde en een burn-out doormaakte, past niet meteen in dat beeld. Toch is het deel van haar verhaal.
Na haar studie vond ze geen werk als marketeer. Iedereen wilde werkervaring, die ze niet had. Ze werkte een jaar als facilitair manager bij een drogisterijketen, iets heel anders dan waarvoor ze had gestudeerd. Uiteindelijk kwam ze wel terecht in haar vakgebied, maar de burn-out volgde later.
"Ik ben sowieso een spring-in-het-veld. Ik pak graag dingen aan, ik vind het leuk om veel verschillende dingen te doen. Daardoor word je snel volgedrukt." Collega's zagen haar talenten en riepen haar overal bij. Grenzen aangeven lukte niet. Tegelijkertijd was er privé veel aan de hand: haar moeder werd ziek, een verbouwing thuis liep mis. "Op een gegeven moment ging dat niet meer. Letterlijk, ik kon mijn armen niet meer optillen, ik kon niet meer over mijn schouders kijken."
Dat ze nog geen arbeidsongeschiktheidsverzekering heeft afgesloten, is haar niet ontgaan. De AOV staat op de planning voor later dit jaar. "Vanuit mezelf, niet vanuit Den Haag." De reden is direct: ze weet wat het is om zonder inkomen te zitten, en wil dat nooit meer meemaken zonder vangnet.
Voorzichtig op de rem
Het afgelopen halfjaar was ook als freelancer druk, met opnieuw privétegenslag. Dit keer herkende ze de signalen eerder. "Ik ben gewoon op de rem gaan trappen. Zelf." Ze denkt niet dat een tweede burn-out haar snel zal overkomen. Niet omdat ze het risico uitsluit, maar omdat ze het nu voelt aankomen.
Over de financiële kant van het freelancen is ze open. Ze zet een behoorlijk bedrag om, met een tarief tussen de 85 en 95 euro per uur en een volle agenda. Aan verzekeringen heeft ze de beroepsaansprakelijkheid, de bedrijfsrechtsbijstand en aanverwante polissen al geregeld.
Netwerk als startmotor
De concrete aanleiding om de stap definitief te zetten, was een bericht op LinkedIn van Dolf Kost, oprichter van SMG. Hij vroeg hoe ze tegenover freelancen stond. "Toevallig is dat net iets wat door mijn hoofd heen ging." Ze had al sollicitatiegesprekken gehad, maar die overtuigden haar niet meer. Via het UWV verdiepte ze zich in de mogelijkheden voor zelfstandigen. Ze bezocht een netwerkevent van SMG. "Toen had ik zoiets van: dit voelt ergens wel goed."
De redenering was pragmatisch. Als het niet werkte, kon ze via de WW alsnog terugkeren naar een baan. Die mentale uitweg maakte de sprong minder groot. Anderhalf jaar later verdient ze meer dan in loondienst, werkt ze voor klanten die haar brede aanpak waarderen, en trekt ze zelf aan de rem als het te druk wordt.