Giels Brouwer bouwde met SciSports een bedrijf in wat hij zijn droomindustrie noemt. Snelle groei, een comfortabel inkomen en alle rollen die een oprichter maar kan vervullen. En toen was hij er, zonder dat er nog een duidelijke stip op de horizon stond. Zijn antwoord is nuchter: het geld dat hij eruit haalde, gaat er weer in. En de passie die onderweg verdween, probeert hij nu terug te vinden.
De scout die zelf niet kon voetballen
"Ik kwam er al heel snel achter dat ik heel erg van voetbal hield, maar totaal niet zelf kon voetballen." Met die zin opent Brouwer zijn verhaal, en hij zet er meteen de toon mee. Zijn bedrijf is niet ontstaan uit een carriere op het veld, maar uit verwondering over hoe onhandig de voetbalwereld eromheen was georganiseerd. "Eigenlijk is het heel raar dat je gewoon lukraak mensen door de hele wereld naar voetbalveldjes stuurt", zegt hij over de scouting zoals die bestond. Spelers beoordelen gebeurde op gevoel, op kilometers vliegen, op toeval. Dat inzicht werd de aanleiding voor een andere aanpak.
Van balbezit naar intelligentielaag
In het voetbal was data lang een bijzaak. "De meest geavanceerde statistiek die je zag was het percentage balbezit", stelt Brouwer. Dat terwijl er in theorie veel meer te meten valt. Zijn oorspronkelijke inzicht was niet om zelf nog meer cijfers te genereren, maar om iets te doen met wat er al lag. "Data werd wel verzameld en wij zeiden: wij halen die data wel binnen en wij bouwen een soort intelligentielaag op die data." Die splitsing tussen verzamelen en begrijpen is inmiddels structureel geworden. "Er zijn twee bedrijven nu, de een verzamelt data en de ander analyseert de data."
'Alle doelen bereikt'
Wie naar de klassieke ondernemersroute kijkt, ziet bij Brouwer een plaatje dat volledig is ingekleurd. "Je werkt in je droomindustrie, je verdient lekker, je bedrijf groeit snel", zegt hij. En toch kwam er een moment waarop dat niet meer genoeg voelde. "Ik had voor mij persoonlijk alle doelen bereikt die ik had gesteld. Ok, wat wil ik nu dan zelf doen?" Het is het scenario waar weinig oprichters hardop over praten: niet de crisis, niet de mislukking, maar het succes als vraagteken. Wat doe je als de bestemming geen bestemming meer is?
Elke rol, alle kanten
Een deel van het antwoord ligt bij hemzelf. Brouwer vervulde in de loop van de jaren zo ongeveer elke functie die een snelgroeiend bedrijf nodig heeft. "Ik had elke rol al gehad, product owner, sales, marketing, je pakt alles aan in het begin." Die veelzijdigheid is het handelsmerk van veel oprichters, maar ook de bron van een sluipend gevolg: "Daardoor raakte mijn passie voor voetbal een beetje weg en dat ben ik nu weer aan het hervinden." De waarschuwing zit in het woord 'een beetje'. Wie een bedrijf opbouwt in zijn favoriete sector, kan niet zomaar aannemen dat de liefde voor die sector automatisch overleeft.
'Weer in SciSports stoppen'
De keuze die Brouwer vervolgens maakt, is opvallend onopgesmukt. "Wat is de beste investering die ik met dat geld kan doen? Dat is het weer in SciSports stoppen." Geen beurssafari, geen portefeuille met vastgoed of startups in andere sectoren, maar het bedrijf waar zijn naam aan hangt. Dat is niet alleen financieel een bedding. Het is ook een manier om de passie die hij kwijt was een nieuwe reden te geven om terug te komen. De ondernemer die uitgekeken raakte, koopt zich als het ware opnieuw in bij het verhaal dat hij zelf begon.
De droom voorbij het veld
Waar Brouwer heen wil, ligt niet alleen in voetbaldata. In het interview komt een tweede ambitie ter sprake die verder reikt dan de analyse van wedstrijden. "Stel dat je trainingen geeft, dan zou je dat een keer op kunnen nemen en in elke taal realtime kunnen uitzenden." Het gaat hem om video, taal en timing tegelijk. "Maar de mooiste toepassing, maar daar zijn we helaas nog niet, dat is eigenlijk de nasynchronisatie van Netflix en van Bollywood films bijvoorbeeld, dus dat je niet een serie in dat stomme Duits hoeft te kijken, maar dat je hem in het Engels ziet en dat de mond ook meebeweegt." Zonder meebewegende mond, erkent hij, kan hij zelf geen nagesynchroniseerde film kijken. Dat is geen commerciele belofte, maar een ergernis die uitgroeit tot een bouwopdracht.
Frank de Boer op de zondagochtend
Wat die techniek concreet kan doen voor de wereld waar SciSports vandaan komt, illustreert Brouwer met een scherp beeld. "Dus als je Frank de Boer ziet, de bondscoach, je hebt een zoontje van vijf die heeft net zijn eerste wedstrijd verloren tegen het lokale Naarden, dan zeg je: oke, sorry jongen, maar volgende week tegen Bussum F2 gaat het je wel lukken. Dus zet 'm op, je kunt het." Een persoonlijk bericht van een topcoach aan een amateurspelertje van vijf, gegenereerd met dezelfde technologie die Hollywood wil vertalen. "Als Frank de Boer jou dat berichtje stuurt als jong jochie, dan geeft het je een fantastisch gevoel en dan krijg je ook die sporters weer mee engaged." Van scoutingdata in de bovenbouw van de profsport naar geengageerde vijfjarigen op de zondagochtend: daar zit de boog die Brouwer schetst.
Voorbij het einde
Wat het verhaal van Brouwer interessant maakt, is niet het cliche van de oprichter die nooit moe wordt. Het is het verhaal van een oprichter die wel moe werd, zijn doelen afvinkte en zichzelf toen ergens anders tegenkwam. Het antwoord is geen exit, maar een terugstap naar binnen. Het bedrijf dat hij bouwde om een lukrake industrie preciezer te maken, krijgt nu een tweede ambitie opgelegd: niet alleen de sport begrijpen, maar de fans ervan vasthouden. Of dat lukt, is een open vraag. Dat hij de vraag durft te stellen terwijl hij technisch gezien al klaar was, is op zichzelf nieuws.