Van gymnasium naar showbiz
Het leven van Jamie Kames had er heel anders uit kunnen zien. Ze rondde het gymnasium netjes af en stond op het punt geneeskunde te gaan studeren. Dat leek de logische stap. Maar toen came er iemand uit de showbiz in beeld. "Ik was gewoon stom verliefd," zegt ze. "En ja, dan is het gewoon zonde als je elkaar dan misloopt. Want dan kun je eigenlijk net zo meteen een punt erachter zetten."
Het probleem was praktisch van aard: wie geneeskunde studeert heeft vrij in de avonden, de weekenden en op feestdagen. Dat zijn precies de momenten waarop mensen in de showbiz werken. Kames maakte een keuze. Ze liet de studie schieten en ging voor de liefde. "Ik heb gewoon gekeken waar het schip strandde."
Het schip strandde bij het management van haar partner Steven.
Een ontmoeting via Facebook
Kames en Steven leerden elkaar kennen in het theater. In het begin was er niets. Drie jaar later kwamen ze elkaar opnieuw tegen. Zijn vader Hans zat op dat moment in de lezingenbusiness, met thema's als dromen durven en actie ondernemen. Die invloed liet zijn sporen na bij Steven. "Hij stuurde me een bericht op Facebook. Wat hij eigenlijk nooit zou doen, want dat doet hij helemaal niet. Maar net doordat Hans in die lezingen zat, dacht hij: oké, ik moet wat doen." Ze spraken af, en sindsdien, in haar eigen woorden, zijn ze een dikke mik.
Wat school nooit leerde
Kames is uitgesproken over het Nederlandse onderwijssysteem. Niet zozeer verbitterd, maar wel kritisch. "Ik heb nooit iets geleerd over ondernemerschap. Ik heb niet eens geleerd hoe ik mijn belastingaangifte moest doen. Eigenlijk alle praktische zaken die in mijn leven spelen, daar heb ik nooit iets over geleerd."
De redenering die ze daarbij hanteert is eenvoudig: slimme mensen worden automatisch richting een studie en een baan in loondienst geduwd. Punt. "Er lopen ontzettend veel slimme zielen rond die ook een briljante onderneming hadden kunnen starten, of iets moois hadden kunnen betekenen. Maar het enige waar ze in worden geduwd is een studie en een baan in loondienst. En dat is waarvoor je bent gemaakt, omdat je dan zogenaamd intelligent bent."
Ze tekent daarbij aan dat opleidingsniveau in haar ogen weinig zegt over een mens. "Ik ken genoeg mensen die niet zoveel hebben gestudeerd en toch een stuk slimmer zijn dan ik."
Wat dan wel nodig is om te ondernemen? Volgens Kames is dat niet iets wat je kunt leren. "Het moet in je zitten. Je moet tegen onzekerheid kunnen. Er moet gedrevenheid in zitten, durven in zitten. Als ondernemer heb je geen vast inkomen. Daar staat wel tegenover dat je een heel vrij leven leidt, met heel veel bijzondere kansen en levenslessen."
Vriendin, freelancer, manager
Het zakelijke traject dat Kames heeft doorlopen begon organisch. Ze was in eerste instantie niet de manager van Steven, maar de vriendin die meedacht. Ze werkte als freelancer voor de bredere familie, hielp met de verkoop van theatershows en stuurde facturen. Nooit in loondienst. "Verkoop je iets, dan stuur je een factuurtje. Dat komt erop neer. En ik vind dat ook wel prettig, want daardoor kun je altijd zelf bepalen wat je doet en hoe je het doet."
Samen bouwden ze stap voor stap een show op. Het begon met één act, dat werden er meer, tot er een soort showtje ontstond. Dat showtje werd weggezet op kleine evenementen, eerst bij relaties, later op grotere locaties. "En dan ga je schaven. Dan ga je dat langzaam mooier maken, beter maken. En op een gegeven moment komt er gewoon een punt dat je iets moet. Dan ga je die show meer in de markt zetten."
Wat Steven als artiest onderscheidt, is volgens Kames niet in de eerste plaats zijn techniek of zijn timing, hoewel die timing scherp is. Het is zijn authenticiteit. "Hij is niet een heel andere persoon als hij het podium betreedt. Hij is een verlengde van zichzelf. Hij doet zich niet voor als iemand. En ik denk dat mensen dat prettig vinden. Daardoor ontstaat een laagdrempelige, gezellige sfeer."
Een eenmanszaak als fundament
De zakelijke constructie is helder en simpel gehouden. Kames heeft een eenmanszaak, Steven werkt bij haar in dienst. Een bv is in beeld, maar nog niet gerealiseerd. "Ik vind het eigenlijk heel erg fijn om een eenmanszaak te hebben, omdat het heel erg simpel is. Je stuurt je facturen, je hebt je bonnetjes en die mik je een keer naar de accountant. En het is goed."
Boekhouding is niet haar sterkste kant, en dat weet ze. Ze heeft een accountant, en erkent dat ze eigenlijk ook iemand nodig heeft voor facturen en contracten. "Daar word ik ook helemaal gek van. Maar dat is de volgende stap."
De groei van de onderneming is tastbaar. Drie jaar na de start draaiden ze zo'n honderd optredens per jaar. Dat heeft consequenties voor het privéleven. "Klus is een klus en die ga je doen. Ik heb nog niet die vrijheid dat ik tienduizenden euro's kan laten liggen."
Nee zeggen als ondernemerskeuze
Toch lieten ze dat tienduizenden euro's liggen, op een moment dat er een keuze gemaakt moest worden. Meerdere online casino's benaderden Steven voor betaalde content op social media. De opdrachten waren lollig bedoeld, niet direct gericht op gokken, maar de associatie was er wel. Kames en Steven zeiden nee.
De reden was strategisch én moreel. Steven is actief bij NPO Zapp en Avro Tros, platformen met veel jeugdpubliek. "We dachten: dat kunnen wij niet met elkaar gaan kruisen. Dat kan niet." Kames noemt het zelf een gewetenskwestie. "Daar stond best wel een leuk bedrag tegenover, maar we hebben wel nee gezegd. Dat vond ik wel stoer."
Werkloos op dag één
Dan brak de coronaperiode aan. De agenda, die tot de nok toe gevuld was, was in drie dagen leeg. Honderd optredens per jaar, weg. Voor Kames, die volledig in die wereld zat, was het een abrupte stilte. "Ineens hoorden we: je bent nu werkloos. Dat was natuurlijk heel erg vreemd." Hoe ze dat opving en wat daaruit voortkwam, via wat later bekend zou worden als een eigen coronaproductie, laat zien dat stilzitten geen optie was. Maar dat is een ander verhaal.