Van rugbyveld naar radiostudio
Jay-Jay Boske begon niet als mediaman. Hij was rugbyer. Toen hij stopte met professioneel sporten, moest hij iets anders zoeken. Hij belandde bij Coolcast, het radioplatform van BNN, omdat hij het aantrekkelijk vond om aan de achterkant van radio te werken. Gezellig, intiem, op zoek naar goede verhalen. Dat gevoel herkende hij.
Wat volgde waren vier jaar stage bij BNN. Geen reguliere opleiding, geen studieschuld. Een bewuste keuze. Boske wist dat hij bij een opleiding geld zou lenen, zichzelf makkelijk zou maken en er later achter zou komen dat het niet bij hem paste. BNN bood een interne opleiding. Hij leerde alles. Verdiende 250 euro per maand. Werkte 's avonds bij zijn vader in het schoonmaakbedrijf. Woonde met drie man samen. Hosselen, zoals hij het zelf noemt, om het te kunnen betalen.
Via BNN rolde hij het digitale platform 101 binnen, en vervolgens bij 101 Bars, een van de eerste YouTube-kanalen in Nederland dat de honderdduizenden kijkers haalde. De hip-hopwereld schoot omhoog op YouTube, en Boske leerde er hoe het digitale speelveld werkte.
De keuze die alles veranderde
Toen Giel van StukTV hem benaderde voor Roadtrippers, een reisprogramma op YouTube waarbij twee teams zonder geld de wereld over backpackten, aarzelde Boske. Hij had net bij Veronica getekend voor zijn eerste televisieprogramma. Goed betaald. In zijn hoofd was televisie de hoogste standaard.
Giel nam hem mee naar een feest van Beauty Gloss. Marcia, een van de grootste Nederlandse influencers en YouTubers van dat moment, had de beurs van Berla uitverkocht. Honderden mensen. Eigen producten: yogamatjes, boeken, planners. Volledig zelfsustainend via YouTube. Boske keek daarna op Giels Instagram. Giel had 33.000 volgers. Boske zelf? Duizend.
Dat moment klikte iets. Dit was iets wat je zelf kon bouwen. Geen contract bij een grote zender. Geen onzekerheid over wat je mocht maken. Het kostte tijd, energie en een beetje geld. En dat had hij. Hij stapte in.
Een mediabedrijf, geen YouTube-kanaal
DAY1 is vandaag de dag geen YouTube-kanaal. Het is een mediabureau. Dat is de omschrijving die Boske zelf gebruikt. De groei naar die positie was geleidelijk, maar het moment waarop hij begreep dat hij serieus aan het ondernemen was, was concreet: views en inkomsten stegen tegelijkertijd, en mensen spraken hem op straat aan over het merk dat hij aan het bouwen was.
Het kanaal heeft een loyale doelgroep opgebouwd van honderdduizenden kijkers. Boske benadrukt dat die opbouw niet het gevolg is van trucjes. Geen agressieve thumbnails, geen hypnotiserende snijdtechnieken zoals die van MrBeast. Anderen zeiden dat hij dat moest doen. Hij deed het niet. De koers bleef hetzelfde: een goed verhaal vertellen. Of dat verhaal nu tien seconden duurt of dertig minuten.
Het verhaal achter de Ferrari
DAY1 laat dure auto's zien. Boske rijdt erin. Dat is de realiteit. Maar de manier waarop hij dat inzet, wijkt af van wat veel andere kanalen doen. Een Ferrari van DJ La Fuente is in zijn ogen geen onderwerp op zich. Het is een ingang. Waar komt die passie vandaan? Welke valkuilen heeft die persoon overleefd? Wat staat die auto voor in het leven van de eigenaar?
"Als ik alleen maar ga vragen hoe duur de auto is, hoe snel die rijdt en waarom je voor die kleur hebt gekozen, dan zijn we heel snel uitgepraat," zegt Boske. De auto is een middel om iemand naar de video te trekken. Maar wat de kijker krijgt, moet meer zijn dan de belofte in de titel.
Datzelfde principe geldt voor de ondernemersverhalen op het kanaal. René van der Zijl die voor het eerst onder water staat na een nieuwe investering. Joep Verbunt van Matt Sleeps die drie of vier bedrijven heeft gehad voordat hij een van de meest succesvolle e-commercebedrijven van Nederland bouwde. Boske zoekt de kwetsbaarheid op, de mislukking, het moment vóór het succes.
Kwaliteit boven klikgedrag
De verleiding om mee te gaan in de race naar clicks is er. Boske ontkent dat niet. Hij denkt er zelf ook wel eens aan. Maar hij ziet ook wat er bij andere kanalen gebeurt: een eenzijdige focus op views, zonder loyale basis. DAY1 koos voor de langere route.
Dat heeft een inhoudelijk fundament. Elke video moet iets leren. Entertainment mag, moet zelfs. Maar de kijker moet verrast worden, meegenomen in een verhaal, en het gevoel hebben dat hij iets heeft gekregen. Boske formuleert het als een persoonlijk credo: een goed verhaal wint altijd. Op YouTube, op Instagram, in welk formaat dan ook.
Om die reden heeft DAY1 ook een financieel component. Als je mooie auto's laat zien, heb je volgens Boske de verantwoordelijkheid om ook te laten zien hoe zoiets bereikbaar is. Niet als disclaimer, maar als inhoud.
Ondernemen zonder eindpunt
Boske beschrijft ondernemen als iets zonder duidelijk begin of einde. Het is een gevoel, geen project. DAY1 heeft inmiddels meerdere poten naast het YouTube-kanaal, die naar eigen zeggen succesvol draaien. Details geeft hij niet, maar de richting is helder: een mediabedrijf dat op eigen voorwaarden opereert.
Hij tekende ooit bij Veronica en dacht dat televisie het eindpunt was. Inmiddels weet hij dat het slechts een fase was. De echte beweging begon toen hij begreep dat je iets kunt bouwen wat volledig van jezelf is. Geen contract bij een zender. Geen programmaformat dat iemand anders bepaalt. Tijd, energie en een beetje geld. Dat was het begin.