Een groepsopdracht die uit de hand liep
Paul Veugen omschrijft zichzelf als iemand die "per ongeluk" ondernemer is geworden. Vijftien jaar geleden zit hij op zijn studentenkamer in Tilburg, waar hij de opleiding Bedrijfscommunicatie en Digitale Media volgt. Hij moet een groepsopdracht uitvoeren: een webpagina testen en verbeteren. Als hij de bestaande oplossingen bekijkt, usability labs, fysiek onderzoek, mensen uitnodigen voor interviews, trekt hij één conclusie. "Ik dacht: jezus, ik ga niet vijftien mensen interviewen en al die informatie verzamelen."
In plaats daarvan bouwt hij zelf een prototype. Hij verzamelt feedback in een spreadsheet, maakt daar een scatterplot van en ontdekt dat hij door transparantie toe te passen iets krijgt wat op een heatmap lijkt. Een tool om visuele feedback op webpagina's te verzamelen, zonder fysieke testgroepen of tijdrovende interviews.
Veugen is geen pure techie, maar ook geen leek. Op zijn veertiende of vijftiende begon hij al met het bouwen van webpagina's, "net als dat je nu gaat dropshippen of een YouTube-kanaal start", zegt hij zelf. Hij werkte met Dreamweaver, zat op het snijvlak van design en bouwen, en leerde zichzelf door de jaren heen programmeren. Nooit een technische opleiding, maar wel de mentaliteit om altijd de techniek in te duiken.
De tip die alles veranderde
Na het bouwen van zijn eerste prototype reist Veugen vanuit Tilburg naar Utrecht, naar bevriende ondernemer Rubin Timmerman. Die bouwt op dat moment aan Spring, een verzamelsite voor opleidingen. Timmerman bekijkt het concept en geeft Veugen een advies dat hij op dat moment nauwelijks begrijpt: maak er een SaaS-product van. Software as a Service. "Ik dacht: SaaS? Wat is SaaS?"
Kort daarna haalt zijn toenmalige vriendin, inmiddels zijn vrouw, hem over om deel te nemen aan een nationale summerschool voor ondernemerschap, georganiseerd rondom zijn universiteit. Hij ziet het vooral als een week gedwongen focus. Hij wint de pitchcompetitie. De prijs: vijfduizend euro.
"Voor mij destijds een enorme smak met geld, als student al helemaal." Van dat bedrag koopt hij zijn eerste Mac en huurt hij een freelance engineer in om het prototype verder uit te werken. Voordat hij het weet zit hij in een kantoorruimte op het ondernemerscentrum van de universiteit. Usabilla is geboren.
Booking.com belt aan
In de vroege fase probeert Veugen zijn naam te vestigen rondom usability testing. Hij schrijft blogposts, publiceert testresultaten en werkt aan zichtbaarheid. Dan komt er een reactie van Arthur Koster, op dat moment CMO van Booking.com. Koster nodigt hem uit op kantoor.
"Ik ken Booking van naam, ik denk dat het een redelijk bedrijf is", maar Veugen heeft werkelijk geen idee hoe groot het al is. "Het was toen al de grootste reiswebsite in de wereld." Hij komt een vergaderzaal binnen vol onderzoekers en designers. Het hele usability research team is aanwezig om te horen hoe Usabilla werkt. Na afloop vertelt Koster hem dat hij een factuur mag sturen.
"Dat was het eerste moment dat ik dacht: hé, het gaat ergens heen." Na Booking volgen Sony, Discovery Channel en Electronic Arts. Allemaal internationale bedrijven die het product gebruiken om prototypes en websitevariaties te testen voordat ze live A/B-tests opzetten. Usabilla wordt in usability-kringen gezien als een van de "new kids on the block", een snellere en goedkopere manier om gebruikersonderzoek te doen.
Eerste investeerders, eerste grote bedragen
Met de groei komt ook de behoefte aan kapitaal. Veugen spreekt de oprichters van Funda: Mark Joosten en Marijn Pijnenborg. Die willen 50.000 euro investeren in ruil voor een klein percentage aandelen. Op de terugweg in de trein naar Tilburg probeert hij te verwerken wat er net is gebeurd.
"Ik kreeg mijn studiefinanciering, dat was waar ik van rondkwam. Ik had nooit dat soort bedragen gezien." Hij grappend over zichzelf uit die periode: hij wist het verschil niet tussen winst- en verliesrekening en balans. Alles moest hij zelf leren, al doende. "Pipi Langkous-stijl", noemt hij het zelf, iets wat hij nog nooit heeft gedaan, maar waarvan hij denkt dat hij het kan.
Dat lerend vermogen is volgens Veugen precies wat ondernemen zo aantrekkelijk maakt. "Die hele learning curve, het constant jezelf ontwikkelen. Dat is het gaafste van ondernemen. Dat is precies wat ik iedere dag doe, nog steeds."
Een exit van bijna 100 miljoen dollar
Usabilla groeit door tot een internationaal product met grote klanten, externe investeerders en een professioneel team. Uiteindelijk wordt het bedrijf verkocht voor een bedrag richting de 100 miljoen dollar. "In de richting van 100 miljoen dollar verkocht", bevestigt Veugen zelf in het gesprek.
Of de vroege investeerders een goede deal hebben gedaan? "Ik denk dat de investeerders een hele mooie deal hebben gedaan. En dat we allemaal een hele mooie deal hebben gehad." Het kleine pakketje aandelen dat Joosten en Pijnenborg voor 50.000 euro kochten, heeft "prima gerendeerd", wat Veugen omschrijft als misschien wel "een van de beste Nederlandse start-up investeringen in een hele lange tijd."
Na de exit: Detail
Na de verkoop van Usabilla zet Veugen zijn ondernemerscarrière voort met een nieuw bedrijf: Detail. Waar Usabilla draaide om het verzamelen van visuele feedback op webpagina's, richt Detail zich op een volgende uitdaging binnen het digitale domein. De details daarover komen later in het gesprek aan bod, maar de lijn in zijn loopbaan is helder: Veugen zoekt consequent naar plekken waar technologie en probleemoplossing elkaar raken, bouwt van daaruit een product en schaalt dat op.
Het begon met een groepsopdracht die hij te omslachtig vond. Vijftien jaar later is de som van die luiheid, of pragmatisme, afhankelijk van wie je het vraagt, uitgedraaid op een exit van bijna negen cijfers.