Van tv-vloer naar eigen koers
Paula Vaarkamp begon haar loopbaan achter de schermen bij RTL. Als muziekproducer bij RTL Late Night en RTL Boulevard regelde ze de productie van live shows. Ze bleef hangen als freelancer, maar wilde na verloop van tijd meer inhoudelijk werk doen. Dat werd een positie als redacteur bij Healthy Fest, een health platform van RTL met een festival, podcasts en interviews over gezondheid, voeding en sport. Na vier maanden in dienst te zijn geweest, koos ze voor de vrijheid van het zelfstandig ondernemerschap. Ze schreef zich in bij de KVK.
Dat freelancebestaan groeide uit tot een marketingbureau onder de naam Paula Produceert. Een eenmanszaak met freelancers om zich heen: copywriters, een grafisch vormgever en mensen voor social media. Daarna volgde Haakspot. Wie de stap terug bekijkt, ziet een patroon: Vaarkamp zoekt steeds naar wat bij haar past en stapt door als dat moment voorbij is.
Wat is Haakspot?
Haakspot omschrijft Vaarkamp als "de plek voor jongeren om opnieuw creatief bezig te zijn met hun handen." Offline, dus. Los van de telefoon, los van de schermen. Zelf iets maken, en in dit geval is dat haken.
Het idee ontstond ongeveer twee en een half jaar geleden, aan het einde van de coronatijd. Vaarkamp had in die periode veel hobby's: gitaar, piano, schilderen. Totdat ze bij haar schoonmoeder twee gehaakt knuffeltjes zag liggen. Ze vroeg of ze het mocht proberen. Haar schoonmoeder legde het uit en noemde de naam: haken. Vaarkamp zocht het op. Wat volgde, omschrijft ze zelf als een obsessie die nooit meer is gestopt.
ADHD en een haaknaald als uitkomst
Vaarkamp heeft ADHD. Ze kreeg het stempel op de middelbare school, inclusief medicatie. Die medicatie stopte ze snel weer. "Ik ben afgeleid en ik heb dingen niet allemaal overzichtelijk in mijn hoofd," zegt ze, "maar ik heb daar wel mijn tools en handvatten voor gevonden." To-do lijstjes, vooruit plannen, en vooral: weten hoe ze zichzelf in elkaar steekt.
Haken bleek voor haar een onverwacht effectief middel. Waar ze aanvankelijk dacht dat steek voor steek haar gek zou maken, verloor ze zichzelf er juist in op een goede manier. "Meditatietherapie-achtig iets," noemt ze het zelf. Eerst had ze de tv aan, de telefoon erbij, Instagram open. Stap voor stap verdween dat. Op een gegeven moment was er alleen nog het haakwerk in haar handen en kon de tv uit. "En dan ervaarde ik een soort oase van rust."
Dat gevoel is de kern van wat ze met Haakspot wil doorgeven: een manier om even weg te zijn van alle prikkels, met iets tastbaars als resultaat.
Mazzel of pech: de generatiediscussie
Vaarkamp is niet geïnteresseerd in het frame van de luie, verwende of burn-outgevoelige generatie. "Ik identificeer me daar totaal niet mee," zegt ze direct. De mensen om haar heen zijn gemotiveerd, ondernemend en steken de handen uit de mouwen. Dat beeld past niet bij het verhaal dat vaak over haar generatie wordt verteld.
Toch snapt ze waar de burn-outverhalen vandaan komen. Niet zozeer door zwakte, maar juist door de overdaad aan mogelijkheden. "Omdat er zoveel mogelijk is, heb je ook het gevoel dat je alles moet doen. Als het dan niet lukt, heb je het gevoel dat je faalt." Bovendien, zo redeneert ze, is er nu simpelweg meer ruimte om over mentale gezondheid te praten. Haar oma praatte nergens over, want praten was klagen. "Wie weet heeft ze wel zes burn-outs gehad zonder dat ze erover gesproken heeft."
Vergeleken met haar ouders beschouwt ze haar eigen positie als bevoorrecht. Alles wat ze wil, lijkt mogelijk. Dat haar ouders opgroeiden in een streng gereformeerd milieu waarin dromen botsten op wat de kerk toestond, maakt het contrast voor haar scherp. "Ik heb het heel easy. Niks is gek."
Geadopteerd uit China, opgegroeide in Nederland
Vaarkamp is geadopteerd uit China en heeft twee Nederlandse ouders. Haar zusje is ook geadopteerd uit China, maar ze zijn niet biologisch verwant: Vaarkamp komt uit het noorden van China, haar zusje uit het zuiden. Ze lijken in geen enkel opzicht op elkaar, en evenmin op hun ouders.
Haar ouders hebben haar altijd gestimuleerd om te doen wat ze leuk vindt, mits met perspectief. Een opleiding afmaken, een baan vinden die past. Niet zomaar iets leuks, maar iets met toekomst. "Doe wat je leuk vindt, en dan komt het goed" is de boodschap die ze meekreeg. Ze heeft dat volledig geïnternaliseerd.
Toch zit er een onbeantwoord vraagteken. Haar biologische ouders heeft ze nooit gekend. Dat is, zegt ze zonder omhaal, een van de weinige onderwerpen waarbij ze onzekerheid voelt. "Het komt een keer in de zoveel tijd terug. Soms is het groter, soms kleiner." Antwoorden zijn er niet, en ze zullen er ook niet komen. Dat maakt het pittig, erkent ze. Maar het houdt haar niet tegen.
Doe wat je leuk vindt
Die opvoedingsfilosofie, van ouders die zelf buiten de strikte kaders van hun eigen jeugd traden, is zichtbaar in hoe Vaarkamp haar leven inricht. Ze stapt uit loondienst als de vrijheid haar meer aanspreekt. Ze stopt met medicatie als die haar niet verder helpt. Ze bouwt een community rondom een hobby die haar hoofd tot rust brengt.
Haakspot is daarmee geen toevallig avontuur, maar een logisch verlengstuk van wie ze is: iemand die zoekt naar focus in een wereld vol afleidingen, en die oplossing vervolgens deelt met anderen.