Opgroeien zonder vader
Ruben Havet is 22 jaar. Hij studeerde ondernemerschap in Rotterdam, heeft net zijn studie afgerond en is bezig met de laatste overdracht van aandelen van een verlichtingsbedrijf. Dat klinkt als een rechte lijn, maar die is er niet.
Havet groeide op zonder vader. Alleen zijn moeder. Hij ervaart dat niet als iets wat hem heeft gebroken, maar het heeft hem wel gevormd. "Ik zag dat er altijd een enorme leegte was. Ik had niet de vader die me meenam naar de hockey of de voetbal. Die moest ik voor mezelf gaan invullen."
Hij ziet dat als de oorsprong van zijn ondernemersdrang. Geen dynastiek ondernemersgezin, geen rijke achtergrond, gewoon de stille druk van het moeten zelfredden. En een passie voor auto's die hij vroeg ontwikkelde. "Die auto wil ik ook wel een keer gaan rijden. Dus daar moet ik dan ook wat voor gaan doen."
Een naam, een logo en een bezwaar
Voordat Havet aan zijn studie begon, zette hij een eerste stap. Een concept voor woonaccessoires, gebaseerd op het idee van aandacht voor kleine details, leven in het moment. Omdat 'Moment' al geclaimd was, werd het Morant. Een logo gemaakt via een online tool, een eenmanszaak ingeschreven, een domeinnaam geregistreerd.
Eén dag voor de livegang kwam het bezwaar. Een bedrijf genaamd Lorenz, met een Z, meende dat de naam te dicht bij die van hen lag. Ze verkochten meubels van 30.000 tot 100.000 euro per stuk. Havet was zeventien.
Wat volgde waren juristen, onderhandelingen en een telefoontje van de eigenaar zelf. Havet had weinig te verliezen, en deed alsof hij dat niet wist. "Ik dacht: als ik laat blijken dat het me iets doet, dan hebben ze je sowieso."
Lorenz wilde de naam overnemen. Havet had er 3.000 euro in zitten. Hij verkocht voor 10.000 euro. Net 18.
Studeren als fundament
Na de verkoop had Havet geen nieuw plan klaarliggen. Hij hield de eenmanszaak nog een half jaar aan, deed er niets mee en hief haar daarna op. Geld eruit, zaak gesloten.
Maar de ervaring met juristen en onderhandelingen had hem iets duidelijk gemaakt: hij miste kennis. Niet de wil, niet het lef, maar de achtergrond. Dus ging hij alsnog studeren. Niet omdat de omgeving dat verwachtte, maar omdat de opleiding ondernemerschap hem de mogelijkheid bood zijn eigen bedrijf als stageopdracht te gebruiken. Theorie én praktijk tegelijk.
Een bedrijf van de plank
Op een verjaardag, Havet was inmiddels 18 of 19, sprak hij met een man genaamd Ronald. De dag erna belde Ronald hem op. "Ik heb je horen praten. Ik heb nog een bedrijf op de plank liggen. Vind jij er niet wel mee doen?"
Het bedrijf was in 2008 opgericht en produceerde RVS-armaturen voor liften en de voedselverwerkingindustrie. LED was op dat moment net in opkomst en er waren nog weinig producenten van verlichtingsproducten die pasten in specifieke ruimtes zoals liften. Havet stapt erin zonder het volledig te begrijpen. "Ik was veel te naïef op die leeftijd."
Hij kreeg de ruimte om er mee te doen wat hij wilde. Hij werkte er eerst voor zichzelf in, bouwde langzaam verder en is nu bezig met de laatste overdracht van de aandelen.
Van armaturen naar ontzorging
Het bedrijf heet inmiddels Lichtbedrijf. De technische kant, het ontwikkelen van armaturen, is niet waar Havets passie ligt. Hij sloot een producent aan in Breda, waar zo'n twintig man werken. Lichtbedrijf positioneert zichzelf als een LED-projectbedrijf dat totale ontzorging biedt aan zakelijke klanten.
De propositie is gericht op een concreet probleem in de markt. Kleine installateurs hebben het druk, willen geen onbetaalde uren steken in opnames en offertes voor verlichtingsprojecten. Negen van de tien zeggen nee als ze worden gevraagd een locatie te bezoeken en een kostenraming te maken. Havet ziet daarin zijn ingang. Lichtbedrijf neemt die werkzaamheden over, ontzorgt de installateur en bedient zo de zakelijke eindklant.
Of hij er al van kan leven? "Ja en nee," zegt hij. "De projecten die lopen, daar gaat ook weer heel veel geld in. Ik red het net niet elke maand."
Een lijst met namen
Havet werkt aan meer dan alleen het bedrijf. Hij heeft een lijst, een persoonlijke lijst van ondernemers die hij bewondert, samengesteld over de jaren. Geen vage inspiratiebron, maar een actief instrument. Hij heeft die mensen benaderd, één voor één.
Het resultaat: een netwerk van ervaren ondernemers met wie hij maandelijks contact heeft. Als hij een appje stuurt, krijgt hij binnen vijf minuten reactie. "Ik kan jarenlang het zelf allemaal gaan uitvogelen. Dat doe ik ook. Maar ik kan het beste alvast waar ik naartoe wil, gewoon in mijn netwerk hebben."
Hoe hij dat voor elkaar krijgt op zijn leeftijd, laat hij grotendeels in het midden. Maar de aanpak is dezelfde als bij de verkoop van Morant: niet laten merken dat het eng is, gewoon doen.