Sabine Bakkum is 23 jaar. Ze heeft vijf operaties gehad, veertien jaar op hoog niveau geturnd, een sportmerk opgericht en een vitaliteitsplatform gelanceerd. Volgende week verdedigt ze haar scriptie. Wie haar hoort praten, merkt al snel dat haar verhaal niet draait om prestaties op papier, maar om een specifieke manier van kijken naar mensen en wat hen in beweging brengt. Die blik is de rode draad in alles wat ze doet.
Van rubberen band tot eigen merk
Het begon met een praktisch probleem. Tijdens haar turnperiode gaf Bakkum in haar vrije trainingsuren mensen les met rubberen weerstandsbanden. Na corona wilde niemand andermans materiaal aanraken, de banden rolden op en knapten, en waren ronduit oncomfortabel. Ze ging op zoek naar een alternatief en vond de stoffen sportband. Vervolgens deed ze er iets opvallends mee: ze personaliseerde ze.
"Ik zei van, hé Eline, hier heb je je eigen sportband, neem het de volgende keer weer mee." De reactie was zo groot dat weggeven geen optie meer was. "Ik kreeg zoveel vragen dat ik het niet meer weg kon geven, maar echt wel moest gaan verkopen. Want anders was ik heel veel geld aan het uitgeven en tijd aan het investeren." In 2022 richtte ze S-Bands op, inmiddels uitgegroeid tot een sportmerk met meerdere producten, kleuren en maten, en meer dan dertig zogenoemde S-Bands atleten die via een persoonlijke kortingscode een commissie ontvangen op de orders die zij binnenhalen.
"Als je elkaars visie hetzelfde voelt, kom je sneller vooruit"
Wat opvalt in hoe Bakkum over ondernemen praat, is de nadruk op samenwerking. Dat is geen vanzelfsprekendheid voor iemand die van haar vierde tot haar achttiende heeft geturnd, een sport die ze zelf omschrijft als "heel erg individueel." Ze had een apart rooster op school, trainde op uren dat anderen lessen volgden, en ging voor zichzelf naar Amerika voor een trainingstage op haar zestiende.
Die periode voelt voor haar als een vorig leven. "Ook al ben ik nog heel jong, ik ben 23, voelt het echt alsof ik hiervoor een ander leven had." Het ondernemerschap heeft haar het tegenovergestelde gegeven van wat de topsport haar bood. "Als je met elkaar samenwerkt en elkaars visie en missie hetzelfde voelt, dan kom je veel sneller en veel beter vooruit dan als je het alleen doet. En het maakt meer impact."
Haar vader op de spinfiets
Uit S-Bands groeide een tweede bedrijf: Fitsal, een vitaliteitsplatform gericht op bewegen, voeding en welzijn van medewerkers voor organisaties. De aanleiding voor dat bedrijf zit niet in een marktanalyse, maar in een vaderdag. Bakkum gaf haar vader, die sporten "echt helemaal niet leuk" vindt, een spinles. Het was muziek uit zijn genre.
"Hij heeft alleen maar met een lach op die fiets gezeten, omdat hij iets deed wat hij leuk vond en daarnaast bezig was met zijn eigen gezondheid." Dat moment is voor haar het fundament geworden van hoe Fitsal werkt: niet een standaardtool aanbieden en een vinkje zetten, maar eerst achterhalen wat mensen daadwerkelijk willen. "We proberen de behoeften eerst te achterhalen: wat zou hier echt werken om ziekteverzuim te verminderen of duurzame inzetbaarheid te verbeteren? In plaats van: nou, hier heb je een tool."
Hoe schaalbaar blijft het persoonlijk?
Die aanpak roept een voor de hand liggende vraag op: hoe houd je dit vol als je wilt groeien? Fitsal werkt met behoefteonderzoek bij zowel medewerkers als directie, en weegt die twee perspectieven tegen elkaar af. De interviewmethoden zijn in ontwikkeling. Bakkum werkt samen met studenten van een opleiding Business Innovation, die andere technieken inzetten dan ze zelf heeft geleerd.
Een concreet voorbeeld: stagiaires lieten medewerkers honderd euro verdelen over drie thema's, bewegen, voeding en welzijn, en namen dezelfde meting later opnieuw af, nadat er een persoonlijk gesprek had plaatsgevonden. Het verschil was opvallend. "Nadat je een verbinding hebt gemaakt met iemand en die gewoon hebt aangeluisterd, hebben zij ineens het gevoel van: ik wil eigenlijk heel veel met wellbeing doen. En dat was aan het begin bijna een taboe." Het team experimenteert nu met AI en online-varianten om het proces op te schalen zonder de persoonlijke laag te verliezen.
Vijf operaties en de prijs van het vliegen
Bakkum is openhartig over wat turnen haar lichaam heeft gekost. Door overbelasting groeide haar ellenpijp te lang, wat meerdere ingrepen vereiste. Ze is in totaal vijf keer geopereerd aan haar armen en heeft flinke littekens. Ze moet blijven bewegen om haar lichaam soepel te houden. "Ik voel me echt een oude oma soms met mijn lichaam. Maar dat doet het turnen wel met je. En dat weet je niet als je zo jong bent."
Wat ze mist uit die tijd is niet het succes, maar iets concreter: het vliegen. "Specifiek in het turnen mis ik het vliegen. Het echt salto's maken, dat doe ik nog steeds eigenlijk overal. Als ik in een nieuwe stad kom, dan moet ik een salto hebben gemaakt, of in een nieuw land." Het is een kleine maar veelzeggende detail: ook na alles wat haar lichaam heeft meegemaakt, zoekt ze de beweging op.
Dromen die haar zelf een beetje bang maken
Over tien jaar wil Bakkum de grootste vitaliteitspartner van de wereld zijn. Ze lacht er zelf om als ze het zegt. "Dat klinkt als ik het zeg, moet ik er ook om lachen letterlijk. Maar ik zie zoveel potentie in wat we doen en in de aandacht die we daarvoor ook krijgen." Ze pitchte in november in Istanbul bij de Dragons' Den, die ze won, ging in maart naar Noorwegen en was twee weken geleden in Parijs uitgenodigd door de Superconnectors.
De combinatie van internationale ambities, twee bedrijven en een aanstaande scriptieverdediging is zwaar. Ze erkent dat ze slecht is in rust nemen. "Dan moet je meer rust voor jezelf inplannen. En dat zeg ik nu wel zo, maar daar ben ik eigenlijk heel slecht in." Haar manier van ontspannen is bewegen: boksen, fietsen, een groepsles volgen. "Dan ben je gewoon met niks anders bezig dan de les volgen. En dat vind ik heel fijn voor mijn hoofd."
De spanning tussen alles geven en jezelf niet verliezen is geen abstract ondernemersvraagstuk voor Bakkum, maar iets wat ze kent uit de topsport. "Als je uit de topsport komt, weet je eigenlijk soms ook wel wie je zelf bent. En wat je jezelf, waarmee je verder kunt gaan of niet." Die kennis over de eigen grenzen, opgedaan in een turnzaal, is misschien wel het meest concrete kapitaal dat ze heeft meegenomen.