Evert Antonissen was achttien jaar oud toen hij in de garage van zijn ouders de eerste bartafel in elkaar zette. Niet voor een klant, maar voor zijn oudere broer Teun, die in Eindhoven op een appartement was gaan wonen en geen betaalbare tafel kon vinden die hem aanstond. Die bartafel staat inmiddels in de kelder van Teun, staat er enorm in de weg, maar wordt niet weggedaan. Terecht: het object markeert het begin van een bedrijf dat uitgroeide tot Table du Sud, met een fabriek in Hezen, drie showrooms, 115 medewerkers en een verwachte jaaromzet van 21,5 miljoen euro in 2022.
Een bartafel die niemand wilde kopen
De eerste reacties op de bartafel kwamen van vrienden die bij Teun een biertje kwamen drinken. Ze vonden het een mooi model en vroegen of hij hem niet op de markt wilde zetten. Kopen deden ze hem niet, maar het zaad was geplant. Evert en Teun zetten de tafel op Marktplaats. Hun eerste order moest helemaal tot achter Brussel worden bezorgd, een rit van in totaal 250 kilometer. "De benzinekosten waren hoger dan de opbrengst", zegt Evert. Ze waren er met twee man naartoe gereden. Verliesgevend, maar het leverde iets anders op: de zekerheid dat er een markt was.
Na ongeveer tien verkochte bartafels schakelden ze snel over naar eettafels. In januari 2015 schreven ze zich in bij de Kamer van Koophandel en huurden ze een bedrijfshalletje van 150 vierkante meter op een industrieterrein, voor 300 euro per maand. Evert had inmiddels al een combinatie van vaardigheden opgebouwd: hij werkte bij een metaalbedrijf in Valkenswaard en volgde een meubelmakersopleiding in België. "Ik had de combinatie van hout en metaal beide redelijk goed in de vingers."
De rolverdeling die nooit werd afgesproken
Een formeel gesprek over wie wat doet, hebben Evert en Teun nooit gevoerd. Teun nam de commerciële kant, de showrooms en de kantooraansturing. Evert bleef in de werkplaats. "Zo is de rolverdeling de afgelopen zeven jaar altijd geweest", zegt Evert. De enige echte discussie die ze in het begin hadden, ging over de kern van het bedrijfsmodel. Teun wilde inkopen en verkopen, zoals veel bedrijven in de meubelmarkt doen. Evert wilde zelf maken. Evert won. "Misschien maar beter ook", zegt Teun achteraf. Het zelf produceren bleek precies de reden waarom klanten naar hun showrooms komen.
Dat de rolverdeling organisch is ontstaan, betekent niet dat er nooit spanning was. Maar de broers zijn eensgezind over wat de samenwerking sterk maakt. "Je kunt zo'n bedrijf in je eentje gewoon niet opbouwen op deze schaalgrootte", zegt Evert. "Je hebt zo vaak elkaar nodig voor steun, voor sparren, voor kennis die de ander wel heeft en jij niet."
Een miljoen lenen met 400.000 euro omzet
Anderhalf jaar na de start was de garage-aanpak niet meer houdbaar. Er was te weinig ruimte, en als er een pak hout binnenkwam, was de vraag al snel: waar laten we die? Op een industrieterrein in het naburige Hezen zagen ze een braakliggend stuk grond liggen. Ze kochten het, 1.500 vierkante meter, en bouwden er zelf een productiehal met showroom en kantoorruimte op. De investering vergde een hypotheek van een miljoen euro. Hun omzet bedroeg op dat moment 400.000 euro per jaar.
De beslissing namen ze samen, met advies van de accountmanagers van de bank, hun verzekeringspersonen, en een enkele keer met hun vader, die adviseur was in de landbouw. "Hij heeft geen leidende rol genomen, maar we hebben wel een keer bij hem getoetst", zegt Teun. In de jaren daarna breidden ze op die locatie nog vier keer uit, totdat ze, zoals Teun het zegt, "schaakmat" zaten: alles was bebouwd en er was geen ruimte meer.
3,5 miljoen tekenen tijdens een lockdown
In november 2019 waren de broers aanwezig bij de uitreiking van de FTG Zelle, een ondernemersprijs voor hard groeiende bedrijven. Ze wonnen geen prijs. Op de terugweg spraken ze af dat ze hun omzet van 6 miljoen naar 21 miljoen zouden brengen. Waarom 21 miljoen? "Ik noemde toen zomaar een getal", zegt Evert. Maar de ambitie was concreet: uitbreiden, professionaliseren, de bedrijfsprocessen op orde brengen. Tot dan toe moesten Evert en Teun zelf regelmatig brandjes blussen en ging het nog te vaak mis bij de klant.
De uitbreiding die daarna volgde, een nieuwe productiehal van 3.500 vierkante meter plus een nieuw machinepark, vergde een investering van 3,5 miljoen euro, gefinancierd via de ING. De handtekeningen werden gezet in juni 2020, midden in de coronacrisis. "We wisten op dat moment niet wat het allemaal ging doen met corona", zegt Evert. "Maar het was gewoon echt nodig om uit te breiden." Ze tekenden. "Achteraf is dat wel een hele moeilijke beslissing voor twee jonge jongens, om over 3,5 miljoen te beslissen in zo'n tijd."
De website als verkoopmotor
Naast de uitbreiding van de productiecapaciteit investeerden ze vroeg in een goede website, gebouwd door een vriend met een internetbureau. Die samenwerking bestaat nog steeds. "De website zorgt voor 95% van de omzet", zegt Teun. Dat betekent niet dat 95% online wordt afgerekend, maar wel dat de klanten die in de showroom komen, eerst op de website hebben gekeken. De configurator op de site, waarmee klanten afmetingen en materialen kunnen samenstellen, past bij de manier waarop Table du Sud produceert: vrijwel alles op bestelling, nauwelijks voorraad van afgewerkte tafels. Alleen ruwe materialen, eikenbalken en ijzeren kokers, liggen op voorraad.
In 2022 openden ze een showroom van 2.000 vierkante meter in The Wall in Utrecht, aan de A2. Eerder hadden ze een vestiging in Nieuwkoop, strategisch gelegen tussen Rotterdam, Amsterdam en Utrecht, maar die sloot niet meer aan bij het gewenste merkbeeld. De Utrecht-showroom, waar vijftien verkopers werken, is inmiddels verantwoordelijk voor een groot deel van de omzet.
Hoe groot kunnen ze nog worden?
Dat is de vraag waar Teun en Evert zich zelf ook over buigen. Ze hebben een groeiprognose gemaakt voor drie jaar, maar die is, zoals Teun zegt, "een beetje overhoop gehaald door de markt." Ze verwachten een neerwaartse tendens in het segment van luxe meubelen en proberen dat met marketing te compenseren. De fabriek kan voorlopig niet verder worden uitgebreid. De groei moet de komende jaren komen van de handel, stoelen, banken en accessoires, die inmiddels goed is voor 40% van de omzet en schaalbaarder is dan de productie.
Of ze zelf de juiste mensen zijn om het bedrijf verder te schalen, beantwoorden ze niet met zekerheid. "Er zal veel moeten veranderen om nog echt keer tien te gaan", zegt Teun. Private equity hebben ze vooralsnog afgehouden. Ze bezitten elk 50% van de aandelen en willen dat zo houden. "We willen dat de komende jaren zeker nog vasthouden."
De bartafel in de kelder van Teun is intussen al lang niet meer representatief voor wat Table du Sud maakt. Douglas-naaldhout en vijf balken zijn vervangen door keramiek, marmer, beton en eiken, gefabriceerd met Italiaanse en Duitse machines. Maar het verhaal achter dat eerste object, twee broers, een garage, een Marktplaats-advertentie en een levering tot achter Brussel, blijft voorlopig de kern van hoe ze zichzelf presenteren. Teun is er eerlijk over: "Het is geen houdbaar verhaal voor over twintig jaar. Maar we weten ook dat je daar geen miljoenenbedrijf alleen maar mee bouwt. Het moet ook kloppen."