Jeroen Stoop verkoopt geen steaks. Niet omdat hij dat niet zou kunnen, maar omdat een goede steak vooral een goede steak moet blijven. Die logica typeert de manier waarop hij zijn bedrijf heeft opgebouwd: bewust, met een duidelijke reden achter elke keuze, en altijd vanuit wat hij werkelijk kan toevoegen. Stoop Food Group produceert convenience-producten voor de foodservice, spareribs, spiezen en pulled vlees, en levert aan groothandels die op hun beurt de horeca bedienen. Hoe hij daar kwam, is een verhaal van familiedynamiek, een coronacrisis en een geheim recept dat in een kluis ligt.
Drie producten, één filosofie
Spareribs zijn het belangrijkste product van Stoop Food Group, gevolgd door spiezen, de saté waar het ooit allemaal mee begon bij de schoonvader van Jeroen Stoop. Het derde product, pulled vlees, ontstond uit een technische noodzaak. "Niet alles kun je spiezen op een stokje," legt Stoop uit. "Dus wat je niet kunt spiezen, dat is een soort waste. En daar zijn wij pulled van gaan maken." Wat begon als een praktische oplossing voor reststukken, groeide uit tot een volwaardig artikel waarvoor uiteindelijk ook met verse grondstoffen werd gewerkt.
De drie producten vallen allemaal onder hetzelfde principe: gemak en comfort food voor een keuken die steeds minder capaciteit heeft. "Je ziet in de horeca dat de capaciteit in de keuken afneemt en dat er minder mensen zijn om gerechten op het bord te krijgen. Halffabrikaten zijn het perfecte antwoord daarop." Een steak past niet in dat verhaal, omdat een steak juist het minst gediend is met marinades of voorbereiding.
Het familierecept in de kluis
Aan de basis van de producten ligt een marinade die Stoop beschouwt als het fundament van zijn bedrijf. Het recept is afkomstig van een Indonesische familie waarmee hij zaken deed, en hij ontving de receptuur als een gunst. "Wij hadden het voorrecht om die receptuur te mogen ontvangen en ook zelf te mogen produceren."
Het recept ligt in een kluis en zit in de hoofden van Stoop en zijn partners. Dat laatste gegeven leverde een voor de hand liggende vraag op: wat als er iets met hem gebeurt? "Daarom mogen we ook nooit met z'n drieën tegelijk vliegen," zegt hij droog. De marinade wordt op een geheime locatie geproduceerd, en alleen de drie partners weten wat er precies in zit. Wat begon als een pannetje roeren in een kelder in Amsterdam, vereist inmiddels marinade-masters.
Een schoonvader als zakenpartner
De oorsprong van Stoop Food Group ligt bij Stoop Catering Events, een cateringbedrijf dat Stoop ruim twaalf jaar geleden opbouwde in de slipstream van zijn schoonvader. Die was slager van origine, had jarenlang bij een slagerij in Laren gewerkt en was vanuit die achtergrond een eigen barbecuecateringbedrijf begonnen. Stoop rolde er in via een commissiemodel: hij verkocht catering binnen zijn netwerk, zijn schoonvader voerde uit.
Geleidelijk groeide Stoops aandeel. Hij nam klanten over, breidde uit met bar en styling, en bouwde zijn eigen cateringtak op. De formele overname van de klanten was een officiële transactie, maar de onderhandelingen daarvoor waren niet zonder wrijving. "We konden overdag op de zaak elkaar zes minuten inslaan en 's avonds gewoon een pot bier drinken met de familie." Het verschil in aanpak was wezenlijk: de schoonvader was iemand van handen in de klei, Stoop meer van slim denken en structuur bouwen. "Beide is niet goed of fout, alleen het is anders en dat botst."
Uiteindelijk was er een punt waarop samenwerken niet meer ging. De schoonvader, door Stoop omschreven als iemand die verslaafd is aan werken, moest worden overtuigd om afscheid te nemen. "Ik denk dat het in ieder geval een mooie gouden handdruk vereiste." Inmiddels woont zijn voormalige zakenpartner op Ibiza. "Hij is heel trots. Hij ziet dat het gigantisch gegroeid is en een totaal ander bedrijf is dan het daarvoor was."
Corona als keerpunt
Het was niet de overname van zijn schoonvader die de grootste omslag markeerde, maar corona. Stoop Catering Events verloor in één klap 95 procent van zijn omzet. Waar anderen stilvielen, koos Stoop voor het tegenovergestelde. "Ik ben niet het type dat achteruit gaat zitten of zit te huilen." Elke dag reed hij naar Maartensdijk, waar zijn schoonvader op dat moment zijn productiebedrijf had, om daar gewoon door te blijven bouwen.
In die periode ontdekte hij wat zijn schoonvader sterk maakte, het ambachtelijke vak, en wat ontbrak: de bedrijfskundige kant. "Daar vulden we elkaar eigenlijk perfect aan." Eerst vanuit familieliefde, zonder formele vergoeding. Later, toen bleek dat het werkte, volgde een echte samenwerking. Ze bouwden parallel aan het cateringbedrijf een productiebedrijf op. Toen corona voorbij was en de catering weer aantrok, was er tegelijkertijd een verschuiving zichtbaar in de markt: de horeca bestelde steeds meer convenience-producten. De timing was goed.
Groothandel als kanaal, horeca als eindklant
Stoop Food Group verkoopt niet rechtstreeks aan restaurants. Het bedrijf levert aan groothandels, Stoop noemt partijen als Bidfood, Hanos en Sligro, die op hun beurt de horeca bevoorraden. De restaurateur is daarmee de uiteindelijke afnemer, maar Stoop bedient hem indirect. Die keuze past bij de schaal en het type product: halffabrikaten die een keuken ontzorgen, gestandaardiseerd genoeg om via groothandelskanalen te distribueren.
De focus op halal, met name bij de kip, vergroot het bereik. "Je kunt daarmee natuurlijk veel breder schieten," zegt Stoop. Pulled pork en pulled beef worden ook gemaakt, maar kip is en blijft het kernproduct.
Vier aandeelhouders na een nieuwe transactie
Dit jaar telde Stoop Food Group vier aandeelhouders, na een transactie waarbij een commerciële man werd opgenomen in de eigendomsstructuur. Stoop had drie jaar eerder contact met hem gelegd. De man had zelf een snackfabriek. Verdere details over die transactie ontbreken in het gesprek, maar het patroon is herkenbaar: Stoop haalt mensen die hij vanuit de praktijk kent en vertrouwt, dichter naar het bedrijf toe. Eerst als samenwerkingspartner, later als aandeelhouder.
Het is hoe Stoop Food Group altijd gegroeid is: niet via een vooraf uitgestippeld plan, maar via mensen, omstandigheden en de bereidheid om kansen te zien waar anderen een crisis zien. Een geheim recept, een schoonvader die uiteindelijk naar Ibiza verhuisde, en een lege agenda tijdens een pandemie. Dat zijn de bouwstenen van een miljoenenbedrijf in vlees.